REÏNCARNATIE; wat zegt de Bijbel ?
Wat is reïncarnatie?
Reïncarnatie ("opnieuw in het vlees") is het geloof dat het niet-lichamelijke deel van een levend wezen (de ziel) na de dood niet verdwijnt maar opnieuw in een ander levend wezen geboren wordt. Het idee van reïncarnatie bestaat al sinds vele duizenden jaren voor Christus en komt voor in diverse religies en culturen over de gehele wereld. De ziel van de mensen zou voortdurend terugkeren in een cyclus van geboren worden, leven en sterven totdat een hoog niveau is bereikt.
Omdat het geloof in reïncarnatie, Jezus' verzoenend sterven en Zijn opstanding als enige Bron van heil tekort doet, weet de christen dat dit geloof verkeerd is en dat waakzaamheid geboden is. De Bijbel ontkent de reïncarnatie met stelligheid.
In enkele teksten wordt misschien een suggestie van reïncarnatie gewekt door uitspraken van de mensen, maar dat betekent niet dat de Bijbel het eens is met die veronderstelling. Het zegt slechts dat sommige mensen mogelijk dachten dat Johannes de gereïncarneerde Elia was (Mat.16:14); bepaalde mensen dachten dat de blind geborene misschien gezondigd had in een vorig leven en dat dat de oorzaak was van zijn blindheid(Joh.9:2). Toen Jezus vroeg: "Wie zeggen de mensen dat Ik ben?", kreeg Hij allerlei vage antwoorden, maar het enige juiste antwoord kwam van Petrus: "Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God". (Mt 16:16) De Bijbel vermeldt wel vaker onjuiste gedachten, interpretaties en handelingen van mensen.

Waar zegt de Bijbel, dat reïncarnatie onjuist is?
1. In Heb.9:27 staat: "En zoals het den mensen beschikt is éénmaal te sterven en daarna het oordeel". Er is hier geen sprake van telkens opnieuw geboren te worden in een ander lichaam.
2. De Bijbel leert het tegengestelde van reïncarnatie: "De rechtvaardigen zullen opgewekt worden tot eeuwig leven en de verlorenen tot eeuwig oordeel. " (Mat.13:49,50). Opstanding omvat opstanding en verheerlijking van het oude lichaam, waarbij de ziel en het lichaam - in verheerlijkte toestand - herenigd worden. (1Kor.15:35-53)
3. Het geloof in onze verlossing door Jezus Christus sluit het idee van reïncarnatie uit. Wij kunnen onszelf niet verlossen, hoeveel levens we ook zouden moeten doormaken. Wij zijn onvolkomen, alleen God is volmaakt. Wat onvolkomen is kan niet in eigen kracht volkomen worden. Het is om deze reden dat God zijn Zoon zond om voor ons te sterven en onze ongerechtigheid te dragen, de straf te betalen voor onze zonden en ons te bekleden met Zijn rechtvaardigheid.
Als we genoodzaakt zouden zijn telkens gereïncarneerd te worden, dan heeft het sterven van Jezus Christus geen zin en geen betekenis voor ons, want we zouden zelf onze weg tot redding en volkomenheid moeten bewerken en onszelf steeds beter moeten maken, in plaats van dat God ons kan accepteren, doordat wij in Jezus Christus gerechtvaardigd zijn. Reïncarnatie is een vorm van "werkheiligheid" en Paulus herinnert ons in Tit 3:5 dat we gered zijn, niet uit werken der gerechtigheid, die wij gedaan zouden hebben, doch naar Zijn ontferming door het bad der wedergeboorte en der vernieuwing door de Heilige Geest.... door Jezus Christus onze Heiland.

Waardoor gelooft men in reïncarnatie
Verschillende tijdschriften, films en TV-programma's belichten het hedendaagse principe van reïncarnatie als de meest vanzelfsprekende zaak van de wereld en verschijnselen, die beschreven worden noemt men "interessant".
De kritische vraag is: "Wat gebeurt hier in werkelijkheid?" Is het zelfsuggestie? Is het demonisch? Is het bedrog? Opgemerkt kan worden dat de ervaringen uit een eerder leven dikwijls verkregen werden onder hypnose.
Reïncarnatiegelovigen beweren dingen op te merken in hun leven die zij zelf niet kunnen verklaren: plaatsen die bekend voorkomen, het gevoel te hebben iemand eerder ontmoet te hebben, "die toch zo bekend voorkomt", enz. Al deze dingen worden aanvaard als het bewijs van een vroeger bestaan.
Maar uit onderzoek blijkt dat het menselijk herinnerings- en combinatievermogen een opmerkelijk mechanisme is. Het geheugen slaat alle waarnemingen op, met inbegrip van alle details, ook die we wel zouden willen vergeten. Deze herinnering is begraven in wat genoemd zou kunnen worden het "permastore" en als zij later iemand ontmoeten die op die persoon lijkt, of een gebouw of een landschap menen te herkennen, plaatsen zij dit al te gemakkelijk in het kader van reïncarnatie. Onze gedachten reassociëren en reorganiseren materiaal dat is opgeslagen in ons herinneringsvermogen. Er zijn goede wetenschappelijke verklaringen over de wijze waarop het herinnerings-systeem werkt.

Hoe kunnen we getuigen tegen reïncarnatiegelovigen?
De glorie van de opstanding van Jezus Christus.  
De discipelen gingen uit en proclameerden het goede nieuws dat Jezus Christus in zijn eigen verheerlijkte lichaam uit het graf was opgestaan en Zich aan zijn discipelen en honderden anderen had vertoond, voordat Hij ten hemel voer in de aanwezigheid van de Vader. Hij is onze grote Hogepriester, onze Trooster en Middelaar bij de Vader. De opstanding van Christus is ons aller garantie, dat, omdat Hij leeft, ook wij met Hem zullen leven. Waar de Bijbel over spreekt was geen reïncarnatie in een andere vorm of een ander mens. Om dat te bevestigen sprak Jezus tot Thomas: "Breng uw vinger hier en zie mijn handen en breng uw hand en steek die in mijn zij en wees niet ongelovig maar gelovig". (Joh.20:27). Tot hen die dachten, dat Hij een geest was zei Jezus: "Betast Mij en ziet, dat een geest geen vlees en beenderen heeft, zoals gij ziet dat Ik heb" (Luc.24:39).
Het evangelie
De goede boodschap is: Jezus Christus stierf voor onze zonden en verrees uit het graf. En omdat Hij opstond, zullen ook wij opstaan. Christus heeft de dood overwonnen en onsterfelijkheid tot licht gebracht. Ps.78:39 verklaart duidelijk dat we niet terugkeren in dit zelfde stoffelijke lichaam. David zei ook: "Bij het ontwaken zal ik mij verzadigen met Uw beeld". (Ps.17:15) En wat een geweldige weergave vinden wij in: 1Joh.3:2 "Het is nog niet geopenbaard wat wij zijn zullen, maar wij weten, dat als Hij zal geopenbaard zijn, wij Hem gelijk zullen wezen, want wij zullen Hem zien, gelijk Hij is". In de opstanding zullen wij zijn als Christus.
Onze wedergeboorte en opstanding  Nu, in dit leven wordt ons heil bepaald. Niet door goede werken, ook niet door goede werken in een later leven, maar door bekering en geloof in de Here Jezus (Hand.16:30, 31). Opstanding uit de dood is onze hoop. De hoop van de gelovige is de opstanding in het beeld van de Verlosser en Hem te zien zoals Hij is. (1Joh.3:1-3)
De waarschuwing  
De Bijbel leert over een oordeel op een speciale dag: "Hij heeft de dag bepaald, waarop Hij de aardbodem rechtvaardig zal oordelen". (Hand.17:31)
Ons wordt in 2Petr.2:9 verteld: "Dan weet de Here de godvruchtigen uit de verzoeking te verlossen en de onrechtvaardigen te bewaren om hen op de dag des oordeels te straffen". De onrechtvaardigen staan onder bestraffing tot "de dag des oordeels' maar de Heer verlost de gelovigen. God heeft redding en uitkomst voor ons verschaft en Hij heeft ons ook de verzekering gegeven dat met het kwaad afgedaan zal worden. "Wie overwint, hem zal Ik geven met Mij te zitten op mijn troon, gelijk ook Ik heb overwonnen en gezeten ben met mijn Vader op zijn troon". Openb.3:21 Onze bestemming is deel te hebben aan Christus in glorie. De Schriften zeggen ook, dat we de engelen zullen oordelen. Onze bestemming is onsterfelijkheid te bezitten naar Zijn beeld, met Hem te zijn en te zijn zoals Hij is, "want we zullen Hem zien zoals Hij is".

Bron o.a.: J.I. van Baaren; Reïncarnatie in het licht van de Bijbel. ISBN 9066590041
printvriendelijke afdruk